Author: Χαρούλα Τσάλιου

Η Χαρούλα Τσάλιου ζει για το ταξίδι και κυρίως το να μιλά γι’ αυτό με κάθε μέσο. Εργάστηκε για 25 χρόνια με αντικείμενο  την Οργάνωση επιχειρήσεων, ειδικότερα στο χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης. Είναι λάτρης της δια βίου μάθησης και της εξ αποστάσεως εκπαίδευσης. ‘Έχει έτσι ολοκληρώσει σπουδές με ποικίλα αντικείμενα: Ευρωπαϊκό Πολιτισμό, Τουριστικά, Ψυχολογία, Αθλητικό Μάρκετινγκ, Ιστορία της Τέχνης κ.ά. Το 2000, διακρίθηκε σε διαγωνισμό διηγήματος των Εκδόσεων Καστανιώτη. Σήμερα, παρακολουθεί  Μεταπτυχιακό με αντικείμενο τη Δημιουργική γραφή. Αγαπά την Πυγμαχία και εργάζεται σε Boxing Club στην Αθήνα.
Ταξίδι: Προσοχή…στον πίνακα (Μέρος Δεύτερο)
ΕΥ ΖΗΝ, ΤΑΞΙΔΙ

Ταξίδι: Προσοχή…στον πίνακα (Μέρος Δεύτερο)

Η θεία σίγουρα άλλαξε μερικά αεροπλάνα μέχρι να φτάσει στη Βενεζουέλα.  Κι όταν έφτασε και ξεκίνησε τη νέα της ζωή και ξεμπέρδεψε με τον τραχανά της που είχε μοιράσει σε σακουλάκια για να προσφέρει στον εαυτό της  μικρές δόσεις ανάμνησης από την πατρίδα, έγινε μια κυρία με απρόσμενη ιδιότητα. Ο σύζυγός της είχε μια βιομηχανική μονάδα κατασκευής παπουτσιών και ένα κατάστημα σε κεντρικό δρόμο της πόλης. Την καλοτυχία της την συζητούσαν με υπερηφάνεια οι γονείς μου συχνά. Δε μου έκανε εντύπωση ποτέ η ύπαρξη του εργοστασίου ούτε τα λεφτά της θείας. Ούτε καν εκείνα τα υπέροχα,  περιποιημένα λουστρίνια με το λουράκι που έστελνε σε μένα και τις αδελφές μου τα Χριστούγεννα. Εκείνες, τα έπιαναν έτσι τα γύριζαν τούμπα, τα δοκίμαζαν η μία στην άλλη. Εγώ τα κρατούσα στα χέρια μου με ανάμ...
ΠΡΟΣΟΧΗ…στον πίνακα!
ΕΥ ΖΗΝ, ΤΑΞΙΔΙ

ΠΡΟΣΟΧΗ…στον πίνακα!

Αν νομίζετε ότι αγοράζοντας ένα εισιτήριο το κάνετε μόνο για να επισκεφτείτε έναν τόπο, να δείτε μουσεία και αξιοθέατα, να δοκιμάσετε νέες γεύσεις, είστε γελασμένοι. Οι διεργασίες που γίνονται μέσα σας κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας και της αναπόλησης του ταξιδιού είναι πιο σπουδαίες από το ίδιο το ταξίδι. Δε γνωρίζω αν  έχει αυτό αποδειχτεί από κάποια επιστημονική μελέτη, το λέω εγώ από μόνη μου. Και θα το αποδείξω από τούτη εδώ τη στήλη. Θα ταξιδέψουμε μαζί χωρίς ταξίδι!   @agardie ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΝ ΠΙΝΑΚΑ! Στις 20 Ιουλίου 1974 το βράδυ ανακοίνωσα στην μάνα μου ότι θα πάω στη θεία μου στο Καράκας της Βενεζουέλα. Το ξεστόμισα με το βλέμμα καρφωμένο στον ουρανό, καθισμένη στο πεζούλι του ψιλικατζίδικού μας,  με το στόμα τόσο ορθάνοιχτο που με δυσκολία ακούστηκε το P...