Δε μπορεί  κανείς και τίποτα να σταματήσει το ταξίδι, ούτε το δικό σου, ούτε το δικό μου!  Τίποτα δεν μπορεί να ακυρώσει τη βόλτα μου σε έναν πλανήτη που δεν υπάρχει καλή και κακή συνοικία, αφού τέτοια επίθετα είναι ανύπαρκτα στο ταξιδιωτικό μου γλωσσάρι. Όλα τα κρεβάτια που ξαπλώνω είναι άνετα και κοιτάζω το ταβάνι με την ίδια ανακούφιση. Ακούω με προσοχή όλες τις μελωδίες που μου κάνουν τη τιμή και χαϊδεύουν τ’ αυτιά μου, από τη γκάιντα της Σκωτίας μέχρι τα χάλκινα της Βόρειας Ελλάδας. Γεύομαι όλα τα φαγητά με το ίδιο ενδιαφέρον γιατί έχουν τη δική τους, μοναδική ταυτότητα, αφού κάποιοι μάζεψαν ότι υπάρχει στο χωράφι και στα λιβάδι για να το τσιμπήσω εγώ με το πιρούνι μου. Είναι οι ίδιες γεύσεις που μοιράζονται μετά τον καθημερινό τους μόχθο, στους γάμους, στις γιορτές. Οι άνθρωποι.

Βρίσκομαι  στο κέντρο του κόσμου. Από εδώ, μπορώ και βλέπω όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης,  σα  παιδιά μου τρέχω να τ’ αγκαλιάσω, να τα φιλοξενήσω μέσα στο μυαλό μου.  Οι άνθρωποι σαν εσένα και σαν εμένα, έχουν γεμίσει με μαγνητάκια σουβενίρ το ψυγείο, φορούν με καμάρι τα μπλουζάκια που έχουν αγοράσει ακόμα και από τα πανέρια στις αγορές του κόσμου κι από όλα τα Hard Rock Cafe του πλανήτη και λαχταρούν να κρατάνε στα χέρια τους ένα εισιτήριο, ως ένα από τα πολυτιμότερα πράγματα που θέλουν να είναι γραμμένα πάνω τους το όνομά τους. Εσύ, κι εγώ ναι, που θες να μονοπωλείς την κουβέντα στην παρέα όταν γυρίσεις από το ταξίδι σου, να τους παρασύρεις όλους στην εμπειρία σου και να τους κάνεις ταξιδιάρηδες σαν τα μούτρα σου. Είσαι σπουδαίος, αν η ζωή σου έδωσε τον τρόπο να κάνεις το ταξίδι αλλά αν δε στον έδωσε και το κάνεις, είσαι ακόμα πιο σπουδαίος.

  Hard Rock Café, Manchester, 2014

Και τώρα αυτός που λένε ο ιός, έβαλε το ταξίδι ΜΑΣ σε  μόνιμη αναστολή. Όμως εγώ κι εσύ είμαστε κούριερ κι έχουμε πολλή δουλειά με τα πήγαινε έλα του μυαλού μας και τον εντοπισμό του ταχυδρομικού κώδικα των μελλοντικών μας προορισμών.  Ο ιός, έσπρωξε  βαθειά στο πατάρι τη βαλίτσα μας, το σίδερο ταξιδιού, τα μικρά μπουκαλάκια με σαμπουάν και αφρόλουτρα.  Τακτοποίησε στο κουτί τη φωτογραφική μας μηχανή και τους ταξιδιωτικούς μας χάρτες στα ράφια. Ακόμα κι εκείνα τα τζάμπα σχεδόν εισιτήρια για το οπουδήποτε, που κλείσαμε κρυφά ένα βράδυ για να μη μας πουν τρελούς, για τον άλλο και τον παράλλο μήνα, για το καλοκαίρι, για το φθινόπωρο, για τα Χριστούγεννα, η εταιρεία μας τα ακύρωσε το ένα μετά το άλλο. Μας λείπει τώρα δέκα φορές πιο πολύ το άγνωστο επειδή μας κούρασε δέκα φορές το γνωστό!

Corleone, 2018

Εμείς. Εμείς, εμείς, θα ταξιδεύουμε μέχρι τα μάτια μας να μη βλέπουν καλά από την πρεσβυωπία, με ταλαιπωρημένη όσφρηση και ακοή.  Είσαι ο ταξιδευτής, είσαι η οροσειρά, είσαι η αύρα, είσαι ο πολιτισμός, είσαι ο άνθρωπος που μοχθεί, ο χωριάτης που φιλεύει τον περαστικό καρπούς από τον κήπο, σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Δεν είσαι σίγουρα ο φόβος! Γιατί αυτός ο άτιμος, σε κάνει να βάζεις για ύπνο τις αισθήσεις σου.   Αλλά εσύ δε φοβάσαι! Μύρισε το σκόρδο που τηγανίζει ο Ινδός στο δρόμο του Δελχί, μύρισε το γιασεμί στην Άνω Σύρα,  πιες  μια ντόπια παγωμένη μπύρα στο μικρομάγαζο στη Σικελία, ανάπνευσε τη κολώνια καθώς περνάς από το παραδοσιακό κουρείο στη Νάπολη, λιγουρέψου το  γκούλας που μαγειρεύεται στη παραδοσιακή ταβέρνα της Πράγας. Τράβηξε το κάτω κάτω χρωματιστό μακαρον απ’ τη βιτρίνα επιτέλους!

Ταξίδευε με κάθε τρόπο, γιατί υπάρχει ένας άνθρωπος στην άλλη άκρη του πλανήτη που σε παρατηρεί και σε περιμένει! Ταξίδευε γιατί δε μπορείς να κάνεις αλλιώς, έχεις τον ιό και όλα του τα συμπτώματα. Φρόντισε να κυκλοφορείς εδώ κι εκεί, να αγκαλιάζεις και να φιλάς ό,ποιον βρεις στο δρόμο σου και να του τον μεταδώσεις! Αυτός είναι ο σκοπός σου. Είσαι ταξιδευτής!

Νάπολη, 2017