Friday, October 22

Λία Αραμπατζή: “Η έμπνευση βρίσκεται παντού γύρω μας, στους δρόμους, στην κοινωνία, στον κόσμο”

Μέσα στο καλοκαίρι, έκανε την εμφάνιση της μια νέα πένα, η πρωτοεμφανιζόμενη συγγραφέας Λία Αραμπατζή και μας συστήθηκε συγγραφικά με το πολλά υποσχόμενο βιβλίο της Η Εκδίκηση της Σειρήνας. Θα την γνωρίσουμε καλύτερα μέσω της στήλης μας Sociallize.

Λία μου, σε ευχαριστώ πολύ για τον χρόνο σου!

Πώς θα μας παρουσίαζες το πρώτο σου έργο;

Εγώ σε ευχαριστώ Μαίρη μου για την πρόσκληση. Το πρώτο μου μυθιστόρημα είναι αστυνομικό και διαδραματίζεται στην Αθήνα του 2021. Είναι Χριστούγεννα και πραγματοποιείται μία εορταστική γιορτή στο εστιατόριο της Λυδίας Παυλίδου. Εκείνη τη βραδιά, δολοφονείται ο υπουργός εξωτερικών της χώρας. Ο Φίλιππος Αντωνίου, αστυνομικός του τμήματος ανθρωποκτονιών, θα προσπαθήσει να ανακαλύψει το δολοφόνο. Η αναζήτηση του όμως, βρίσκει εμπόδια και τα παραπλανητικά στοιχεία της Λυδίας τον οδηγούν σε λάθος στροφή. Η «σειρήνα» μου, είναι αποφασισμένη να πάρει εκδίκηση οποιοδήποτε και αν είναι το κόστος. Ακόμα και η καταστροφή της.

Σύμφωνα με την πρόσφατη βιβλιοκριτική της ElizWhite: «πρόκειται για ένα αστυνομικό μυθιστόρημα που πυροδοτεί το κίνημα #MeToo.»(δείτε την κριτική εδώ) Τι ήταν αυτό που σε ενέπνευσε ώστε να αποτελέσει πυρήνα της ιστορίας σου;

Η έμπνευση βρίσκεται παντού γύρω μας. Στους δρόμους, στην κοινωνία, στον κόσμο. Μία λέξη, ένα τραγούδι, μία εικόνα μπορεί να πυροδοτήσει το μυαλό. Αποφάσισα να εντάξω στην ιστορία μου ευαίσθητα κοινωνικά θέματα. Ένα από αυτά, είναι η κακοποίηση που απασχολεί όλο και περισσότερο τη κοινωνία. Τόλμησα να θίξω αυτή τη μάστιγα, θέλοντας να περάσω ένα μήνυμα. Όπως γράφω και στην αφιέρωση του βιβλίου μου, «η χειρότερη εκδίκηση σε αυτόν που προκάλεσε την κακοποίηση είναι η υπεράσπιση του εαυτού σου».  Καμία μόνη. Κανένας μόνος.

Οι συγγραφείς τι στάση πιστεύεις πως πρέπει να κρατούν σε ζητήματα επικαιρότητας; Να παίρνουν θέση;

Ο κάθε άνθρωπος έχει την άποψη του και επιλέγει εάν επιθυμεί να την κοινοποιήσει ή όχι. Δεν υπάρχουν «πρέπει». Μπορεί να γράψει κάποια ανακοίνωση στα προσωπικά του προφίλ στο διαδίκτυο, να μιλήσει υπόγεια μέσω κάποια ιστορίας του ή να παραμείνει σιωπηλός, μη θέλοντας να εμπλακεί σε κάποιο σπασμένο τηλέφωνο. Μερικές φορές αποφασίζουμε να μείνουμε σιωπηλοί και άλλες φορές να μιλήσουμε. Εμείς επιλέγουμε, ποια θέματα να θίξουμε δημόσια.

Πώς θεωρείς ότι μπορεί να στηθεί μια αστυνομική πλοκή που να κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη;

Χρειάζεται αγωνία, μεγάλα μυστικά, κρυφές γωνίες, κινηματογραφικές σκηνές, σασπένς και ναι… έναν μεγάλο, παθιασμένο έρωτα. Οι περισσότερες αστυνομικές ιστορίες εξελίσσουν έναν έρωτα πολλές φορές ανεκπλήρωτο. Που δεν ήταν γραφτό να εξελιχθεί. Κεφάλαιο με κεφάλαιο δίνεις ακόμα ένα στοιχείο στον αναγνώστη. Ποτέ όλα μαζί. Χτίζεις τα συναισθήματα του, την αγωνία του και στο τέλος κάνεις την έκρηξη.

Με ποια αφορμή έγραψες την Εκδίκηση της Σειρήνας;

Πέρυσι τον ελεύθερο χρόνο μου αποφάσισα να τον αξιοποιήσω διαφορετικά. Διάβασα πολλά βιβλία την περίοδο του εγκλεισμού. Έτσι είπα στον εαυτό μου,γιατί δεν προσπαθείς να γράψεις τη δική σου ιστορία;Αυτή ήταν η αφορμή για να ξεκινήσω τη συγγραφή. Ενθουσιασμός με κυρίευσε εκείνη τη μέρα. Η ιστορία γεννήθηκε μέσα σε ένα απόγευμα. Ήθελα να εντάξω σημαντικά κοινωνικά θέματα όπως την κακοποίηση, την ομοφυλοφιλία και την πορνεία. Κάποια ταμπού πρέπει να σπάσουν. Πάρε το σφυρί και χτύπα.

Ήθελες ανέκαθεν να ασχοληθείς με την συγγραφή;

Από μικρή μου άρεσε να διαβάζω βιβλία. Στην εφηβεία προτιμούσα κυρίως τη φανταστική λογοτεχνία. Μάλιστα, είχα προσπαθήσει στα 17 μου να γράψω ένα βιβλίο το οποίο δεν ξεπέρασε τις 50 σελίδες. Τα χρόνια περνούσαν και όσο μεγάλωνα τα ενδιαφέροντα μου άλλαζαν. Ξεκίνησα να επιλέγω την αισθηματική και την αστυνομική λογοτεχνία. Πάντα ονειρευόμουν να γράψω το δικό μου μυθιστόρημα. Έτσι τον Νοέμβριο του 2020, ξεκίνησα να γράφω. Τα σχόλια από τους beta readers μου ήταν ιδιαίτερα ενθαρρυντικά και αυτό μου έδωσε την ώθηση που χρειαζόμουν για να το τελειώσω. Έγραφα ασταμάτητα για δύο μήνες μέχρι που πληκτρολόγησα τη λέξη «τέλος». Το ταξίδι σίγουρα μόλις ξεκίνησε και ο τερματισμός του δεν έχει ημερομηνία.

Τι θα συμβούλευες κάποιον που θέλει να εκδώσει πρώτη φορά το έργο του;

Μην φοβάσαι. Είναι κάτι άγνωστο, καινούργιο, πρωτόγνωρο. Θα τα καταφέρω;, αναρωτιέσαι. Ναι! Μπορείς. Πίστεψε στον εαυτό σου και μην πτοείσαι από τις αρνητικές απαντήσεις που μπορεί να βρεις στο δρόμο σου. Συνέχισε να παλεύεις, μην τα παρατάς και οι κόποι σου θα ανταμειφθούν.

Τι εντυπώσεις έχεις αποκομίσει μέχρι στιγμής από τον χώρο του βιβλίου; (θετικές και αρνητικές)

Όταν βλέπεις το βιβλίο σου για πρώτη φορά στο ράφι ενός βιβλιοπωλείου η συγκίνηση είναι απερίγραπτη.Ο κόσμος του βιβλίου είναι πραγματικά τόσο όμορφος. Γεμάτος ιστορίες και υπέροχους ανθρώπους. Ευγνωμονώ για την στήριξη συγκεκριμένων ατόμων. Συγγραφείς και bookstagrammers με αγκάλιασαν και με ένταξαν στον κόσμο τους, κάνοντας την είσοδο μου ξεχωριστή. Έχω κάνει φίλους αληθινούς και είμαι πολύ χαρούμενη για αυτό. Ωστόσο, δεν θα πω ψέματα. Έχω εντοπίσει ζήλια και κακία. Αυτό είναι κάτι που με θλίβει ιδιαίτερα. Τα βιβλία πρέπει να μας ενώνουν. Μας δίνουν ζωή, ενέργεια και μας μεταφέρουν σε άλλους κόσμους, διαφορετικούς από τους δικούς μας. Ας απολαύσουμε ενωμένοι αυτό το ταξίδι δίχως να είμαστε ζηλόφθονοι.

Λία Αραμπατζή, Η εκδίκηση της Σειρήνας, εκδόσεις Πηγή, 2021