Η κατανάλωση γλυκών τροφίμων είναι μέσα στη γενετική μας προδιάθεση. Η γλυκιά γεύση αποτελεί μια ασφαλή επιλογή τροφίμου, ενώ η παρουσία ενός πικρού ή αλλοιωμένου τροφίμου μας οδηγεί στην αποφυγή του. Μελέτες σε νεογνά έδειξαν ότι η πρόσληψη υγρών ήταν μεγαλύτερη, όταν αυτά περιείχαν ζάχαρη, σε σύγκριση με το σκέτο νερό, ενώ στο πρόσωπό τους εκφραζόταν η ικανοποίηση και η ευχαρίστηση μετά την κατανάλωση των γλυκών διαλυμάτων.

Επομένως, είναι φυσιολογικό να αναζητούμε το γλυκό σε καθημερινή βάση. Τι γίνεται όμως με την επιπλέον πρόσληψη θερμίδων που αυτό συνεπάγεται και πρόσληψη κιλών;

Όλα τα γλυκά έχουν σα βάση τη ζάχαρη ή/και το λίπος, με αποτέλεσμα να αποτελούν υψηλής ενέργειας πρόσληψης τρόφιμα. Αν υποθέσουμε ότι για την διατήρηση του βάρους ενός ενήλικα 70 κιλών, είναι γύρω στα 2000 kcal (θερμίδες), η καθημερινή πρόσληψη ενός γλυκού (σοκολάτα, πάστα, παγωτό κ.ά.) που κυμαίνεται μεταξύ 500-800kcal περίπου, θα τον επιβαρύνει θερμιδικά. Αυτό σημαίνει ότι το άτομο για να μην πάρει βάρος, θα πρέπει να καταναλώνει λιγότερες θερμίδες, εξαιτίας της υψηλής θερμιδικής πρόσληψης από το γλυκό. Βέβαια, η μείωση των θερμίδων που αντιστοιχεί σε μείωση των γευμάτων, με αποκλεισμό των ομάδων τροφίμων για μεγάλο χρονικό διάστημα, εγκυμονεί κινδύνους για ανεπαρκή πρόσληψη απαραίτητων αμινοξέων, ω-3 λιπαρών οξέων, βιταμινών, μετάλλων και ιχνοστοιχείων που είναι απαραίτητα για την υγεία μας.

Υπάρχει τρόπος να έχουμε την ικανοποίηση της αίσθησης του γλυκού αλλά και να διατρεφόμαστε σωστά;

Παγκόσμιοι οργανισμοί που εμπλέκονται με την υγεία συστήνουν:

Η κατανάλωση γλυκών να μην ξεπερνά
το 10% της συνιστώμενης ενεργειακής μας πρόσληψης.
Αυτό σημαίνει ότι σε ένα διαιτολόγιο των 2000kcal,
το γλυκό που μπορεί να καταναλωθεί καθημερινά
είναι γύρω στις 200 θερμίδες!

Τα γλυκά που μπορούν να καταναλωθούν βάσει αυτών των θερμίδων είναι:

  • Ζελέ
  • Επιδόρπια γιαουρτιού
  • Γλυκά του κουταλιού
  • Κομπόστες
  • Λουκούμια
  • Μπάρες δημητριακών
  • Αποξηραμένα φρούτα
  • Παστέλι
  • Γρανίτες

Βέβαια, υπάρχουν και οι light παρασκευές γλυκών με χαμηλά λιπαρά και με γλυκαντικά που είναι υποκατάστατα της ζάχαρης. Τα γλυκαντικά  αυτά, μπορεί να είναι χαμηλών θερμίδων, όπως η σορβιτόλη, η μαλιτόλη, η μαλτιτόλη, η ξυλιτόλη ή γλυκαντικά χωρίς θερμίδες όπως η σακχαρίνη, η ασπαρτάμη, το ακετυλοσουλφαμικό κάλιο, το κυκλαμικό οξύ, η σουκραλόζη και η στέβια.

Ύστερα από όλες αυτές τις επιλογές,
κρίνεται αναγκαία η αναζήτηση
της ποσότητας αλλά και της ποιότητας του γλυκού
που θέλουμε να καταναλώσουμε.

Ο διαιτολόγος-διατροφολόγος είναι σε θέση να μας υποδείξει ένα διαιτολόγιο που να περιλαμβάνει και το γλυκό μας, χωρίς αυτό να επιβαρύνει το σώμα αλλά και την υγεία μας.